Τα έργα της κρίσης στη Θεσσαλονίκη

του Νίκου Οικονόμου*

Ηταν μια ζεστή ημέρα κάπου τον Ιούνη του 2005. Οι πύλες του αεροδρομίου «Μακεδονία» είχαν ανοίξει για πρώτη φορά για τους δημοσιογράφους που είχαν την τύχη να πλησιάσουν και να δουν από κοντά τις εργασίες επέκτασης του αεροδιαδρόμου.
Το τοπίο ήταν όντως εντυπωσιακό. Είχε φροντίσει γι΄ αυτό ο τότε υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γιώργος Σουφλιάς που σε θέματα εικόνας ήταν πάντοτε πολύ μπροστά. Στη θάλασσα ήταν εγκαταστημένος ένας τεράστιος γερανός που συνεχώς δούλευε, σηκώνοντας ψηλά τόνους από άμμο και μεταφέροντάς τες σε άλλο σημείο. Δέκα χρόνια μετά το έργο ακόμη δεν λέει να τελειώσει και η σκηνή μου ήρθε στο μυαλό όταν κάποιος με ρώτησε πόσο διαρκούnu; τα μεγάλα έργα στην Ελλάδα.
«Για να ωριμάσουν τα έργα στην Ελλάδα χρειάζονται δεκαπέντε χρόνια» είχε πει κάποτε ο Κώστας Σημίτης, μιλώντας σε μια από τις συναντήσεις του με τους εκπροσώπους των φορέων της Θεσσαλονίκης. Τότε η φράση είχε σχολιαστεί αρνητικά, αλλά η συνέχεια έδειξε ότι ήταν τελικά ορθή.
Αυτό απέδειξε με ακόμη πιο περίτρανο τρόπο η πορεία κατασκευής του μετρό. Η ιδέα για το έργο τέθηκε κάπου το 1976, το 1989 ο Σωτήρης Κούβελας έφτιαξε την περίφημη τρύπα του Κούβελα, μετά άρχισε η μάχη των δημοπρατήσεων για να φτάσουμε το 2007 στην υποδοχή του πρώτου μετροπόντικα. Σήμερα το ημερολόγιο δείχνει 2015 και ακόμη μετρό δεν έχουμε δει.
Θα πείτε: Στην Αθήνα τα έργα προχωρούν πιο γρήγορα. Εκεί η κεντρική εξουσία είναι πιο κοντά και άρα τα έργα «σπρώχνονται» πιο εύκολα. Από τους πολιτικούς αλλά και τους εργολάβους που έχουν πιο κοντά την κεντρική εξουσία. Προφανώς και ισχύει η εκτίμηση αυτή, αλλά δε μας βοηθά σε τίποτα. Γιατί και η Θεσσαλονίκη θα έπρεπε όλα αυτά τα χρόνια να είχε μάθει να προχωρά πιο γρήγορα τα έργα της. Δεν το κατέφερε, μετά ήρθε η kappa;ρίση και τώρα το πρόβλημα στην κατασκευή των έργων έγινε ακόμη μεγαλύτερο.
Σήμερα με τη χώρα να βρίσκεται κυριολεκτικά στο χείλος του γκρεμού αποτελεί πολυτέλεια να συζητάμε για τα μεγάλα έργα της χώρας. Όμως θεωρώ ότι ακόμη και τώρα μια τέτοια η συζήτηση μπορεί να είναι χρήσιμη. Γιατί με δεδομένο ότι λεφτά δεν υπάρχουν ίσως είναι μια κατάλληλη εποχή για να συζητήσουμε για τη νέα ατζέντα έργων που χρειάζεται η Θεσσαλονίκη. Που δε θα είναι πια τα μεγάλα έργα, όπως το μετρό, η επέκταση του αεροδιαδρόμου ή η υποθαλάσσια που παραπέμφθηκε στις καλένδες, αλλά τα μικρότερα έργα. Που χρειάζεται η Θεσσαλονίκη. Τα έργα της κρίσης!

Oikonomou*Ο Νίκος Οικονόμου είναι δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Δημοκρατία»

 

 

 

 

 

 


Τα επώνυμα άρθρα απηχούν τις γνώμες και τις απόψεις των συντακτών τους και όχι υποχρεωτικά τις θέσεις του ΤΕΕ/ΤΚΜ

Comments are closed